Chrono Trigger urosło już do rangi gry-symbolu. Miliony miłośników japońskich RPG traktują tę grę jako wzór, jako szczytowe osiągnięcie w historii tego gatunku. W porównaniu do Final Fantasy VII parcia na ponowne wydanie tego tytułu dotychczas nie było, natomiast Square Enix zdecydowało, że to właśnie ta gra ponownie (po wersji na PSone) ukaże się, tym razem na DSie.

Sensowność testowania gier RPG w trakcie targów jest dyskusyjna (nie ma czasu na zagłębienie się w główne elementy tych gier - fabułę i system), natomiast nawet pobieżne zapoznanie się z Chrono Trigger na DS pozwala wyciągnąć pierwsze wnioski. Grafika, w przeciwieństwie do wydawanych ostatnio hurtowo Final Fantasy pozostała w dwóch wymiarach, przy czym na małym ekraniku kieszonsolki Nintendo jest zauważalnie wyraźniej niż we wcześniejszych wcieleniach. Nie wiem, czy to kwestia jedynie mniejszego ekraniku, natomiast pewnym jest, że nie czuć, iż gra powstała przed 12 laty.
Rozgrywka odbywa się na górnym ekranie, podczas gdy dolny służy do wyświetlania nowych elementów - mapy oraz menu. Tej pierwszej bardzo brakowało w oryginale, więc tym razem obędzie się bez błądzenia i spędzania godzin w jaskiniach, w których atakują nas oponenci w częstotliwości powodującej czasami wysypkę. Menu jest estetyczne i chociaż szaro-bure kolory nie stanowią designerskich marzeń, to spełnia swoją funkcję i to jest najważniejsze.
Cóż można napisać o grze, o której w ciągu 12 lat napisano już chyba wszystko. Jeśli jeszcze nie graliście, to czeka Was jedna z piękniejszych przygód, w towarzystwie charyzmatycznych bohaterów, epicką historią oraz sporą dozą humoru. Zaimplementowane mają być też nowe jaskinie i kilka pomniejszych dodatków, co powinno przekonać i fanów, którzy na Chrono Trigger zjedli zęby. Ja, chociaż posiadam oryginalną wersję na SNESa (i jestem z tego dumny oczywiście) to po nową także się skuszę. Po co, skoro mam starą? SNESa nie mam.