Trailer z Viking: Battle For Asgard możecie znaleźć na naszych stronach, jest tam również nakreślony zarys fabuły. Czas poznać lepiej naszą antagonistkę. Wiki pisze o niej tak:
Hel - mitologii nordyckiej władczyni krainy zmarłych śmiercią naturalną - Niflheimu (niekiedy utożsamianej z piekłem), personifikacja śmierci, córka boga imieniem Loki i przerażającej olbrzymki Angrbody. Jej braćmi byli wilk Fenrir i wąż Jormungand. Hel według mitów uległa jedynie częściowemu rozkładowi - zachowała twarz i ciało żywej kobiety, natomiast jej nogi były szkieletem. Hel bywa też przedstawiana jako osoba, której połowa ciała była ludzkiego koloru, druga przerażała trupią zgniłogranatową barwą. Siedzibą Hel jest Sleetcold, skąd rządzi duszami zmarłych. Na środku stał stół “głód”, na nim spoczywał nóż “łaknienie”, a wokół krzątały się sługi “leniuch” i “spóźnialska”. Zasiadała na tronie zwanym “Łożem chorych”. Była boginią bezlitosną - odmówiła uwolnienia ze swego królestwa zabitego na skutek intrygi Lokiego boga Baldura, mimo że jego brat Hermod osobiście udał się do piekieł, aby ją o to prosić. Hel miała kochanka, boga zimy Ulla, który spędzał z nią kilka miesięcy w roku. Gdy nadejdzie Ragnarok, dusze jej poddanych wyruszą do walki przeciw bogom.
Hel to także pierwotna nazwa piekła w mitologii norweskiej. Dostęp do tej krainy wiedzie przez jaskinię o nazwie Gnipahellir i jest strzeżony przez dwugłowego psa o imieniu Garm. Najgłębiej umieszczoną częścią tej krainy jest Nastrond, przedstawiany jako kraina poprzecinana rwącymi strumieniami i rozlanym wokół morzem kwasu i jadu, w którym brodzą najgorsi przestępcy, zdrajcy, itp. Tam też mieści się siedziba Nidhogga, potwornego smoka, który zjada korzenie Yggdrasilu, Drzewa Świata.”

Tyle mitologia. Co na to Sega? Bogini Hel została wygnana za przeciwstawienie się Odynowi, władcy Asgardu. W swej złości stworzyła armię wskrzeszonych wojowników Wikingów, by wybić całą ludzkość w ziemskich rejonach Midgaru i tym samym spowodować Ragnarok - ostateczną bitwę, która ma zniszczyć bogów i sam Asgard (dogadałaby się z Kratosem). Nasza bogini uruchomiła swoją machinę wojenną, a jej Uruk-hai wyrżnęli dzielnych wikingów z Midgaru. Po tym wszystkim pojawiła się Freya i wskrzesiła jednego wojownika - zgadnijcie kogo? Skarina. Dała mu nieco specjalnych mocy i wysłała z misją pomszczenia swoich braci/rodaków. Jak do tego doszło?

Jedni mówią, że tak naprawdę wygnano ją za spiskowanie przeciwko Odynowi ze swoim ojcem, inni że zadawała za duży pytań o naturę i miejsce bogów, jak również Valhalli. Powszechnie też mówi się, że wszystko to zostało ukartowane, a za sznurki pociągała sama Freya, która nie mogła znieść, że Hel jest od niej piękniejsza. Niestety, przez klątwę nasza antagonistka nie może przyjąć materialnej formy. Natomiast może (i chętnie to robi) przejmować ciała śmiertelników i zawsze wybiera najpiękniejsze mieszkanki Midgaru. Z powodu jej powiązań z zaświatami, jak również faktu, że aktualnie jest zła, piękne ciała długo takimi nie pozostają i szybko ukazują jej prawdziwą naturę, poprzez rozmaite mutacje i przyspieszony rozkład. W mało romantyczny sposób odkrywają, czym Hel była i czym się stała.

Hel wierzy, że bogowie Asgardu są próżni, aroganccy i uważają się za elitę. Jako typowy przykład podaje wyobrażenia o życiu po życiu w Valhalii. Chce otwarcia bram raju dla wszystkich, nie tylko dla wybranych. W związku z tym planuje swoją własną Nową Valhallę i erę Bogów Zaświatów.

Idea piękną i wzniosła. Niestety gniew, klątwa i niecierpliwość nieco zepsuły tę ideę. Hel już nie czeka aż ludzie sami umrą, by dać im raj, ale zaczyna ich po prostu mordować. Do tego wszystiego dochodzi niechęć do Frei i problem gotowy.

Uwielbiam takie postacie! Jest głęboka, tragiczna i w zasadzie chce się walczyć po jej stronie! No i do tego jak ona wygląda! Jest jednocześnie seksowna, nieziemska i zwyczajna. Bogini, jaka może mieszkać w naszym sąsiedztwie. Bomba. Coś mi się wydaje, że Viking: Battle For Asgard może być kolejny hit 2008 roku jak dla mnie. Oby tylko nie zepsuto tej historii, bo jak na razie zapowiada się naprawdę smakowicie i ciekawie. W sumie już dawno żadna opowieść o fabule gry i bohaterach tak mnie nie zapaliła. Mamy tutaj naprawdę ciekawe i sprytne wykorzystanie mitologii do celów gry, zupełnie jak w God of War. Dodatkowym bonusem jest umiejscowienie tego w nordyckiej mitologii, która nie jest jakoś strasznie ostatnio eksploatowana i znamy ją w z zasadzie jedynie z zapożyczających z niej garściami powieści fantasy omijając oryginał. Mamy szansę na naprawdę fajną pozycję - ciekawa mechanika, świetnie zarysowane postaci, śliczna grafika no i antagonistka o piekielnie urodzie. W zasadzie już się w niej zakochałem i teraz już się nie mogę doczekać na grę! Obym się nie zawiódł.